Al wie geboren is tussen 1952 en 1979 behoort tot een generatie die een verandering heeft meegemaakt waarvan onze ouders enkel hadden kunnen dromen. Wij waren getuige van een technologische revolutie die de wereld veranderde en wij zaten er middenin.                De huizen die onze ouders kochten, werden 20 tot 30x zoveel waard terwijl we opgroeiden.                                                                                   Wij waren de laatste der Mohicanen die nog op straat speelden, bikkelden, knikkerden en hinkelden. Wij ravotten nog in privé bossen en bouwden kampen in hooiwagens waarna de boer ons aansprak en vroeg de schade te herstellen.                                                                      Maar wij waren ook de eersten die op videogames speelden met de Atari of andere consoles.                                                                                  Wij luisterden naar muziek op vinylplaten en namen de nieuwe popsongs uit de BRT-Top 30 op, op onze cassettespelers of de bandopnemer van onze ouders. Wij kenden het ontstaan van de eerste Beta en VHS-cassettes, de walkman en later de cd.                            We hebben nooit neergekeken op diegenen die niet met de computer konden omgaan, integendeel wij vormden de brug tussen de twee werelden.                                                                                                                                                                                                                                    Wij keken naar Woody Woodpecker, Zorro, High Chaparal, Bonanza, Road runner, the pink panther, binnen en buiten en Tante Terry met Kraakje. Wij luisterden naar Marva, Joe Harris, the Bee Gees, Mud, the Sweet, Black Sabbath, Deep Purple en Rocco Granata.                         Wij dronken limonade en cola uit glazen flesjes, deden boodschappen met stoffen winkeltassen en reden met de fiets naar school, de chiro of scouts en de turnkring.                                                                                                                                                                                               Wij hebben onze jeugd overleefd, hoewel die vanuit de idee van vandaag in "onveilige" toestanden doorging. Wij reden in auto's zonder gordels, zonder airbags en zonder kinderzitjes. Wij schaatsten, rolschaatsten en skieden zonder helm en droegen zware schooltassen zonder wieltjes. We aten snoep, cake, taart ijsjes terwijl er over "obesitas" met geen woord werd gerept. We deelden drankjes, eten, eigenlijk bijna alles behalve luizen.                                                                                                                                                                                          Wij reden tien uur of langer naar onze vakantiebestemming zonder pauze en zonder zeuren.                                                                                  Wij vielen bijna dood vooraleer onze ouders of grootouders ons konden een paar dagen verplicht thuishouden van school.                            Wij beschikten niet over smartphones en hadden geen internet.                                                                                                                                    Wij hadden wel ballonnen, poppen, cowboys en indianen, onze bende en buurtvrienden en vooral veel fantasie om onze droomwerelden waar te maken.                                                                                                                                                                                                                           Wij bestonden zonder geliket te worden online.                                                                                                                                                                 Wij gaven elkaar de vreemdste bijnamen maar toch waren we een hechte groep.                                                                                                      Wij leerden verantwoordelijkheid te nemen.                                                                                                                                                                        Wij werden volwassen, sterk, weerbaar en levendig. Wij protesteerden en gingen in discussie met de politieke overheden, met de politie en met de volwassenen die onze wereld voorbereidden.                                                                                                                                                    Wij feliciteerden vaak onszelf.                                                                                                                                                                                              Wij zijn de generatie die die twee werelden heeft beleefd en overleefd.

Wij zijn de generatie waarvan de "wilde jeugd" ons een brein heeft gevormd dat is geprogrammeerd voor veerkracht, creativiteit, vermogen om comfortabel alleen te zijn, aanpassing en onafhankelijkheid. Dit zijn vijf eigenschappen die de wereld van vandaag hard nodig heeft.

Gelukkig Nieuwjaar en een comfortabel, gelukkig en speels 2026 toegewenst.