Toevalligheden of staat ons leven geschreven in de sterren. Soms maak ik mij wel eens bedenkingen bij hoe onze levensloop zich ontplooit. Ben ik het die beslis of heb ik helemaal geen keuze? Of kan ik enkel kiezen om links of rechts in te slaan op de kruispunten van mijn aards bestaan? Is mijn toekomst volledig uitgestippeld en heb ik geen enkele mogelijkheid om anders te doen en zijn wij dus enkel maar marionetten in een heel groot poppenspel? Word ik geleefd met het beeld van totale onafhankelijkheid of kies ik helemaal alleen voor het verder verloop van mijn existentie? Vragen die mij, niet dagelijks, maar toch heel vaak, bezighouden. Neen, ik raadpleeg geen astroloog, levensvoorspeller of kaartlegger maar lees af en toe wel eens een boek over het onvoorspelbare, de ongekende wereld van dromen, het paranormale, reïncarnatie of mysticisme. Ik denk dat iedereen wel eens bij zichzelf de vraag stelt over het leven en hoe zit dat nu. Ik heb regelmatig het gevoel dat een grotere kracht mij begeleid. Op het ogenblik van de duw in de juiste richting ervaar ik niets, maar vaak jaren later kom ik tot besef dat mijn besluit van toen dikwijls werd ingegeven door een banaal gebeuren of een klein onooglijk voorval. Zo herinner ik mij dat: toen we op zoek waren naar een woning in Zuid-Frankrijk, mijn oog op een advertentie viel die mij niet aansprak. De foto's van het huis waren van heel ver genomen waardoor ik veronderstelde dat het waarschijnlijk om een probleemwoning ging. De beschrijving meldde dat grote verbouwingen, vooral wat de badkamer betrof, grootnodig waren. Ik borg de aanbieding definitief op en vergat ze. Nu vijftien jaren later, wonen we op onze berg in dat geadverteerde huis. Vooral de omgeving en het zicht op de Pyreneeën deden ons de woonst kopen. En ja, we hebben heel wat verbouwd en ja, de badkamer is en moet misschien opnieuw eens flink onder handen worden genomen. Daarenboven zijn we nog steeds niet verbonden met de gemeentelijke waterleiding. De verwijzing in de advertentie naar de badkamer doelde waarschijnlijk toen ook op het niet aanwezig zijn van stromend water. Of hoe het leven kan draaien?
Een fijne ontdekking gisteren deed mij opnieuw eens stilstaan bij de wonderen van ons bestaan. Ingrid, de vrouw van mijn oudste neef Patrick, meldde Anne dat de overgrootmoeder van haar man getrouwd was met een Tollet. Anne Tollet, mijn vrouw, wilde hierover meer te weten komen en verdiepte zich in de familiebanden en haar stamboom langs vaders zijde. De mogelijkheid van verwantschap tussen haar en de familie Bajoit, want zo heet mijn oudste neef, zou toch te gortig zijn. Ik vertelde haar dat er ook heel wat Tollet's in België rondlopen en dus de kans klein is dat ze vrij dichte familie van elkaar zijn. Anne zocht naarstig verder en besteedde een hele zaterdagvoormiddag aan haar detectivewerk. Tenslotte belde ze met haar vader die haar waarschijnlijk uit eerste bron kon zeggen dat zijn overgrootvader een zus had die misschien met een mijnheer Bajoit was gehuwd. De voornamen bleken niet te kloppen en dus was het verwantschap plots heel ver weg. Maar door de vraag van Anne aan haar vader, vertelde deze honderduit over zijn verleden, het leven van de grootouders, overgrootouders en neven en nichten van de familie Tollet. Anne kon haar oren niet geloven wanneer ze werd ingewijd in de vele fijne vertelsels die ze hoorde over haar voorouders. Haar Pa bezat trouwens nog een paar dingen die het bewijs vormden van zijn fantastische verhalen. Zo blijkt een kast in de keuken van Anne haar ouderlijke woning nog gemaakt te zijn geweest door haar grootvader. Anne wist zelfs niet dat hij een meubelmaker was, laat staan dat die kast eigenlijk een oud familiestuk is en dus een te bewaren erfstuk. Kortom, Anne belde de hele late namiddag met haar vader en haar oogjes blonken als ze de telefoon inhaakte. Want ze had nog iets belangrijks vernomen en ze zou het mij vertellen bij een heerlijke namiddagkoffie en koekje. Al de Tollet's uit haar familie zijn afkomstig uit de omgeving van Lathuy, een dorpje uit Waals-Brabant niet ver van Jodoigne. En ze vertelde mij met een guitige lachje dat de Bajoits oorspronkelijk ook afkomstig zijn uit datzelfde dorpje Lathuy. Hoe klein is de wereld. Dus Anne en Patrick Bajoit, mijn neef, zijn waarschijnlijk verwanten in een ver knoopsgat. In de tijden voor de grote wereldoorlogen hebben heel aannemelijk een vrouwelijke Tollet en een mannelijke Bajoit elkaar diep in de ogen gekeken en liefde bedreven op een hooizolder in de zoete landelijke omgeving van dat onooglijke dorpje Lathuy waardoor de families Tollet en Bajoit in de verdere toekomst een blijvende maar tot op heden ongekende band bleken te hebben. Of hoe onvoorspelbaar het leven zich soms kan uiten.